วันศุกร์, มกราคม 11, 2551

โลกร้อนก่อนวันเด็ก

พูดถึงภาวะโลกร้อนหลายๆ คนอาจนึกถึงนักวิชาการ ตัวเลขทางสถิติและชาร์ทต่างๆ ที่แสดงว่าอุณหภูมิของโลกกำลังพุ่งสูงขึ้นขนาดไหน (ถ้าเป็นกราฟหุ้นผู้ถือหุ้นคงยิ้มหน้าบานกันเป็นแถวๆ) หรือถ้าใครได้ดู An Inconvenient Truth ก็อาจจะนึกถึงภาพอัลกอร์กำลังถูกลิฟต์ยกสูงขึ้น สูงขึ้น สูงขึ้นจนน่าตกใจ...

ปัจจุบันปัญหาโลกร้อน หรือ Globle warming ได้ถูกหยิบขึ้นมาเป็นวาระของโลกก็ว่าได้ ประเทศต่างๆ มีความกังวลร่วมกันเพราะเรามีโลกอยู่เพียงใบเดียวหนิ แม้ออสเตรเลียและสหรัฐฯ จะยังไม่ยอมลงนานในสนธิสัญญาโตเกียวที่ว่าด้วยการลดการใช้ก๊าซเรือนกระจก ^^ แต่หลายๆ โรงเรียนในหลายๆ ประเทศรวมทั้งสองที่ไม่ลงนามก็มีการพูดถึงเรื่องนี้อย่างกว้างขวาง ในโอกาสที่วันพรุ่งนี้จะเป็นวันเด็กแห่งชาติไทยเรามาดูสิว่าเด็กไทยอย่างหลานๆ ของฉันรู้อะไรมากกว่าคำขวัญวันเด็กปีนี้

"สามัคคี มีวินัย ใฝ่เรียนรู้ เชิดชูคุณธรรม"

อา : เฮียพีครับแล้วคำขวัญวันเด็กของปีที่แล้วล่ะครับ
สวีทพี : เอ่อ....เอ่อ.....เฮียงงแล้วอ่ะ
อา : เฮียพีรู้จักภาวะโลกร้อนไหมครับ
สวีทพี : โลกร้อนเกิดจากคา-บอ-ได-ออก-ไซด์
อา : โลกร้อนแล้วจะเป็นยังไงครับ
สวีทพี : ร้อนมาก ควันขึ้น ^^
อา: แล้วเฮียชอบโลกร้อนไหมครับ
สวีทพี : ไม่ชอบ
อา : แล้วเฮียจะทำยังไงให้โลกเย็นครับ
สวีทพี : ประหยัด
ลูกพลัม : เปิดแอร์น้อยๆ (เด็กๆ เดินผ่านคอมเพสเซอร์แอร์ เลยถามอาว่าทำไมแอร์มันร้อนล่ะ อาก็เลยบอกว่า เวลาเราเปิดแอร์ในห้องเราจะเย็น แต่เราจะทำให้โลกร้อน เพราะเวลาเปิดแอร์ เราจะปล่อยลมร้อนออกมา หลานสาวก็เลยจำ)
สวีทพี : ประหยัดไฟฟ้า


อา : พำพำรู้จักโลกร้อนไหมคะ
ลูกพลัม : รู้จัก
อา : โลกร้อนคืออะไรคะ
ลูกพลัม : คา-บอน-ได-ออก-ไซ
อา : ไม่เอาตามเฮียสิ เอาตามหนูสิ
ลูกพลัมทำท่าคิดหนัก....เอ่อ...
ลูกพลัม : จบ สวัสดีค่ะ
อา : พำพำชอบโลกร้อนไหมคะ
ลูกพลัม : ไม่ชอบค่ะ
อา : ทำไมถึงไม่ชอบโลกร้อนคะ
ลูกพลัม : เพราะว่าอย่าทิ้งขยะบนทะเล หรือบนพื้น หรือบนอะไรทั้งนั้น

ปกติน้องพลัมเป็นเด็กช่างเจรจากว่านี้ พลัมเคยบอกว่า
-โลกร้อนเกิดจากเราไม่มีต้นไม้ เราต้องช่วยกันปลูกต้นไม้--> เวลาไปขี่จักยานเล่นกันถ้าผ่านต้นไม้ใหญ่อากัญจน์จะบอกหลานว่าเห็นไหม ต้นไม้ผู้ใหญ่ให้ร่มเงา ไม่ร้อนเลย ถ้าผ่านตรงไหนไม่มีต้นไม้ก็แกล้งพูดขึ้นมาเฉยๆ ว่าไม่มีต้นไม้ผู้ใหญ่เลย แดดร้อนเนอะ ^^

-ใช้กระดาษน้อยๆ --> เวลาหลานสาวดึงกระดาษทิชชู่เล่น อาเคยถามหลานว่า "พำพำรู้ไหมคะว่ากระดาษทำมาจากอะไร" พลัมทำท่าคิดหนัก...อืม..."ไม่รู้อ่ะ ทำมาจากอะไร" (ทำท่าอยากรู้) "มันทำมาจากต้นไม้นะเนี่ย พำพำ ดึงกระดาษเล่นอย่างนี้ต้นไม้ก็ตายหมดพอดี เพราะเขาต้องตัดต้นไม้มาทำกระดาษนะรู้เปล่า" "อ้าว เหรอ แล้วทำไมไม่บอกเหล้า...ก็ได้ ก็ได้ หนูไม่เล่นก็ได้" แต่จนเดี๋ยวนี้บางทีหลานก็ยังแอบดึงทิชชู่เล่นบ้างแต่น้อยลงมากแล้ว เวลาอาทักขึ้นมา หลานสาวจะบอกว่า "หนูเปล่าเล่น หนูเอามาเช็ดขี้มูก" ว่าแล้วก็จับทิชชูยัดเข้ารูจมูก ซะงั้น

-ไม่ทิ้งขยะ --> "พลัมๆ รู้เปล่าเวลาหนูทำถุงลอยไปตกทะเล...ถ้าหนูไม่เก็บขึ้นมา เต่ามันจะไปกินแล้วมันจะติดคอตายนะ" อาขู่หลานซะเลย "อ้าวเหรอ" พร้อมกับทำท่าตกใจสุดขีด ^^

-เอาถุงมาใช้อีก(reuse) --> "คุณย่า คุณย่า ถุงนี่เอาไปใส่ขนมได้ ไม่ต้องทิ้ง" หลานสาวบอกคุณย่า เพราะเห็นคุณย่าทำท่าจะเอาถุงไปทิ้งขยะ "อ้าว ขอโทษค่ะ คุณย่าลืม" ^^"

-เอากล่องขนมมาทำของเล่น(recycle) --> หลานดูโทรทัศน์ เห็นพิธีกรหยิบกล่องมาทำรางให้ลูกแก้วไหลลงมาเหมือนรถวิ่งบนถนน "เรามาทำกันมั่งสิ" หลานชวน "ได้ๆ แต่เดี๋ยวหากล่องก่อนนะ" อาบอกหลานแล้วก็เดินไปดูหลังบ้าน "ไม่มีอะ ทำไงดี" อาส่งสายตาว่าเดี๋ยวเราค่อยทำวันหลังเนอะ แต่หลานทำท่าไม่ยอม "งั้นเราออกไปซื้อกล่องก็ได้" หลานว่าแล้วก็เดินมาจูงมืออา "อ้าว...ซื้อทำไมล่ะลูกเปลืองเงิน เดี๋ยวเอากล่องขนมมาทำก็ได้...รอก่อนเนอะ" โยเยกันพักใหญ่ เลยหลอกล่อให้ออกไปวิ่งไล่จับแทน เอิ๊กๆๆๆ หลานรออามาหลายวันแล้ว ยังไม่ได้ลงมือกันสักที แต่คุณย่าเคยเอากล่องกระดาษใบใหญ่มาทำเป็นบ้านให้หลานๆ เข้าไปนั่งเล่น หลานๆ ชอบใจใหญ่

เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่เด็กอนุบาลทำให้โลกนี้ได้อย่างน่ารักนี่แหละสิ่งที่หลานๆ ฉันรู้เกี่ยวกับโลกร้อนในวันก่อนวันเด็ก 1 วัน แต่เมื่อข้ามฟากไปดูประเทศอเมริกาปีนี้เขามีตัวเลขที่น่าสนใจเกี่ยวกับทางออกที่จะทำให้โลกเรามีสีเขียวขึ้นในปี 2551

49--คือตัวเลขร้อยละของคนอเมริกันที่ยอมทำแบบสอบถามทางโทรศัพท์เพื่อสร้างโลกสีเขียว
75 -- คือตัวเลขร้อยละของผู้ตอบแบบสอบถามที่บอกว่าพวกเขาตั้งใจหรือตั้งใจอย่างมากที่จะลดการใช้พลังงานภายในบ้าน
74 -- คือตัวเลขร้อยละของผู้ตอบแบบสอบถามที่บอกว่าตั้งใจจะ recycle ให้มากขึ้น
66 -- คือตัวเลขร้อยละของผู้ตอบแบบสอบถามที่บอกว่าตั้งใจจะลดการใช้สารเคมีภายในบ้าน
43 -- คือตัวเลขร้อยละของผู้ตอบแบบสอบถามที่บอกว่าตั้งใจจะลดการใช้ก๊าซคาร์บอนของตัวเอง
42 -- คือตัวเลขร้อยละของผู้ตอบแบบสอบถามที่บอกว่าจะใช้ถุงที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ไปซื้อของด้วย
จาก www.treehugger.com

ตัวเลขเหล่านี้หรือข้อความทั้งหมดที่เขียนมาจะไม่มีความหมายอะไรเลยถ้าเราไม่เริ่มลงมือทำตั้งแต่วันนี้ ด้วยหนึ่งสมองและสองมือของเรา ^^

ปล. คำถามเกี่ยวกับโลกร้อนนี้เกิดขึ้นหลังจากที่ฉันได้ดูหนังสั้นจากงาน Live earth เมื่อวันที่ 07/07/07 งานที่จัดขึ้นเพื่อบอกกล่าวให้โลกรู้ถึงความร่วมมือกันที่จะแก้ปัญหาของโลกด้วยความร่วมมือกันจากหลายประเทศ ในงานมีทั้งการแสดงดนตรีสด การประกวดหนังสั้น ฯ หนึ่งในหนังสั้นที่ฉันได้ดู sos/sad fish/2007 จากผู้กำกับ มัลคอล์ม เวนวิลล์ เขาโยนคำถามใส่เด็กๆ "สาเหตุของปัญหาโลกร้อนเกิดจากอะไร แล้วเด็กๆ จะช่วยโลกได้ยังไงบ้าง" ลองไปฟังคำตอบจากหนังสั้น "sad fish" กันเลย http://entimg.msn.com/i/ExperienceData/p1-7/us/x.htm?sh=LiveEarth&g=0F1D6867-9C87-4728-A794-1FB7BA9C1FF7 หมายเหตุ : ขอบคุณใบ)ลม( สำหรับข้อมูลดีๆ

ไม่มีความคิดเห็น: